เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สมุดที่เจ้าส่งมาให้ข้าดู ข้าอ่านหมดแล้ว เอ้า คืนให้เจ้าตอนนี้เลย!”
“ตอนนี้โกรธแล้วใช่หรือไม่”
จีเฉิงหยวนยังคงกลัวว่านางจะโกรธเรื่องเมื่อวาน “พวกเรารออีกหน่อย ถึงเวลาค่อยถอนรากถอนโคน”
“ชิ ข้าจะโกรธอะไรกัน ทำให้ข้าโมโหขึ้นมา คืนนี้ข้าจะไปเด็ดหัวมันมาแขวนไว้บนกำแพงเมือง”
จีเฉิงหยวนจนใจทำได้เพียงรวบนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก “ได้ ๆๆ ชีชีสังหารคน เราจะส่งดาบให้เจ้าเอง”
ทว่าเกาเซิงผู้ซึ่งถูกจักรพรรดิและฮองเฮาทั้งสองเอ่ยถึงว่าจะตีจะฆ่า บัดนี้นั่งอยู่ในห้องหนังสือ สีหน้าเคร่งขรึมมืดมนจนน่ากลัว
วันนี้เขาแสดงปฏิกิริยารุนแรงเกินไปในท้องพระโรง ผลลัพธ์มิได้เป็นไปตามที่เขาต้องการ ซ้ำยังเกือบจะพาตนเองเข้าไปพัวพันจนเดือดร้อนเสียแล้ว
เขาไม่รู้แจ้งเลยว่าตนเองถูกฮ่องเต้จูงจมูกไปทีละก้าวได้อย่างไร