กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พ่นวาจาใส่ร้ายเปิ่นหวังรึ”
มุมปากของจีจิงหานโค้งขึ้นเล็กน้อย แฝงรอยยิ้มบาง ๆ “ใต้เท้าเสิ่น ทหารส่วนตัวเหล่านั้นที่ท่านเลี้ยงไว้ ถูกกองทัพตระกูลหลิงตีจนตายบ้างยอมจำนนบ้างอยู่บนเส้นทางเขา ยามนี้ยังมีเชลยอีกร้อยกว่าคนถูกขังอยู่ในค่ายทหารใหญ่
ท่านอยากจะไปพบพวกมันหรือไม่ พวกมันล้วนสารภาพออกมาอะไรกันจนหมดสิ้นแล้ว แม้กระทั่งสมุดบัญชีที่ท่านแจกจ่ายเบี้ยหวัดให้พวกมันก็มอบออกมาแล้ว
อ้อ ลืมบอกท่านไป คุณชายจี้ผู้เป็นเสมียนบัญชีที่ถูกท่านตามล่าสังหารผู้นั้น บัดนี้อยู่ในมือของเปิ่นหวังแล้ว!”
ใบหน้าของเสิ่นสุ่ยฮ่วนซีดเผือดลงไปหนึ่งส่วน ทว่าเขายังคงยืดหลังตรง ไม่ยอมก้มหัว