กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วายุราตรีหวีดหวิวผ่านข้างหู แสงจันทร์ในสายตาของนางกลายเป็นสีขาวพร่ามัวเลือนราง ในดวงตาของนางมีเพียงเงาร่างนั้นที่หันหลังให้นาง
เสียงลูกธนูแหวกอากาศดังขึ้นในเสี้ยวขณะที่นางพุ่งกายออกไป
มิใช่ลูกธนูเพียงดอกเดียว แต่เป็นลูกธนูเรียงเป็นแถว
ร่างของชิงเหอวาดผ่านกลางเวหาเป็นแนวโค้ง เข้าขวางกั้นระหว่างแผ่นหลังของหลิงเฮ่อกับลูกธนูเหล่านั้น
สองมือของนางกางออก ราวกับจะปกป้องทั้งใต้หล้าเอาไว้เบื้องหลัง
ลูกธนูดอกแรกปักเข้าที่หัวไหล่ซ้ายของนาง ความเจ็บปวดเสียดแทงระเบิดออกจากหัวไหล่ ประหนึ่งเหล็กเผาไฟแดงกรุ่นที่ถูกกดนาบลงในเนื้อหนัง