เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“กระหม่อมมิได้กลัวการล่วงเกินผู้ใดพ่ะย่ะค่ะ” หลิงเฮ่อยืดกายตรง น้ำเสียงไม่ถ่อมตนและไม่หยิ่งยโส “กระหม่อมเกรงว่าจะทำได้ไม่ดีพอ
การที่ฮ่องเต้มอบหมายหน้าที่นี้ให้กระหม่อม ย่อมเป็นความไว้วางพระทัยที่มีต่อกระหม่อม
ทว่ารากฐานของกระหม่อมในราชสำนักมิได้ลึกล้ำ หากบุ่มบ่ามไปตรวจสอบขุนนางตามท้องที่ต่าง ๆ แรงเสียดทานย่อมมิใช่น้อย ๆ พ่ะย่ะค่ะ”
“ดังนั้นเราจึงมอบกระบี่ซั่งฟางให้เจ้า” จีเฉิงหยวนตรัสวาจานี้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบยิ่ง ราวกับกำลังเอ่ยถึงอาหารค่ำในวันนี้ “เบื้องบนตีจักรพรรดิทรราช เบื้องล่างสะบั้นขุนนางกังฉิน ผู้ใดขัดขวางเจ้า เจ้าก็สะบั้นผู้นั้นเสีย”
หลิงเซียวสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ
กระบี่ซั่งฟาง
สิ่งนี้มิใช่ของที่จะมอบให้ผู้ใดได้โดยง่าย
นับแต่สถาปนาแคว้นเทียนเจิ้งเป็นต้นมา ไม่เคยมีธรรมเนียมพระราชทานกระบี่ซั่งฟางมาก่อนเลย