ตอนที่ 169 ศิษย์พี่หญิงใหญ่ชิงเหอ

เขาไม่เหมือนศิษย์พี่หญิงใหญ่ชิงเหอที่ยังต้องตามหาบิดามารดาผู้ให้กำเนิด เขาเป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีใครต้องการมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่รู้แจ้งเลยว่าที่อาจารย์ให้ออกจากหุบเขานั้น ต้องการให้เขาทำอะไรกันแน่

หลังจากอยู่ร่วมกันมาหลายเดือน เจียงหว่านย่อมรู้แจ้งในอุปนิสัยของเขาดีที่สุด จึงเอ่ยปากขึ้นทันทีว่า “ท่านลุง ศิษย์พี่รองเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก เป็นอาจารย์ที่ฟูมฟักเลี้ยงดูเขามาจนเติบใหญ่

การออกจากหุบเขาในครานี้ อาจารย์ก็น่าจะอยากให้เขาสร้างเนื้อสร้างตัวสร้างชื่อเสียงอยู่ภายนอกเช่นกัน

ศิษย์พี่รองเป็นคนซื่อสัตย์จริงใจ จิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่อง หากทางท่านมีที่ทางอันเหมาะสม…”

นางยังมิทันได้กล่าวจบความ ก็ถูกจีเฉิงหยวนเอ่ยขัดขึ้นโดยตรง

“หว่านหว่าน ศิษย์พี่ของเจ้าดีเลิศถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่ลองพิจารณาท่านอาจีของเจ้าบ้างเล่า”

“เอ๊ะ”