ตอนที่ 165 พ้นภัยสำเร็จ

“คิดจะหนีไปที่ใด คนที่แอบสอดแนมความลับ ไม่มีผู้ใดเดินออกไปจากพงไพรแห่งนี้ได้แม้แต่คนเดียว!”

บุรุษผู้นำขบวนควบอยู่บนหลังม้าสูงใหญ่ ค่อย ๆ เดินเยื้องย่างออกมาจากกลุ่มคน สวมชุดรัดกุมสีดำทั้งร่าง ข้างเอวสะพายกระบี่ยาวฝังหยกเล่มหนึ่ง

หน้าตาของเขาเย็นชายโสเฉียบคม ทั่วร่างแผ่บรรยากาศน่าเกรงขามของผู้ดำรงตำแหน่งสูง สายตาหยินอำมหิต กวาดมองคนทั้งห้าที่ถูกล้อมเอาไว้อย่างเย็นชา ให้ความรู้สึกกดดันเปี่ยมล้น

เห็นได้ชัดว่า ที่นี่ก็คือแนวป้องกันที่พวกมันวางเอาไว้

คนชุดดำเหล่านี้แต่ละคนวรยุทธ์สูงส่ง ยามเคลื่อนไหวในพงไพรลึกกลับมิส่งเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย

ก็ต้องโทษพวกเขา เมื่อครู่มัวแต่ห่วงหนีเอาชีวิตรอด มิได้สังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้างเลยแม้แต่นิด จะว่าไปแล้วก็ยังเป็นเพราะประสบการณ์ยุทธภพน้อยเกินไป