เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮะ ๆ ๆ ก็แค่ผู้ชนะเป็นราชา ผู้แพ้เป็นโจรเท่านั้น!” เขาเอ่ยไปพลาง ที่มุมปากมีเลือดสีดำสายหนึ่งไหลซึมออกมา
“ผิดแล้ว เจ้ายังไม่คู่ควรจะใช้วาจานี้ ตระกูลซือเป็นได้แค่หัวขโมย บัลลังก์ที่ขโมยมา อย่างไรเสียก็ต้องคืนสู่เจ้าของเดิม”
“ฮะ ๆ ...”
จักรพรรดิเทียนฉี่ซือเฉิงเซิ่งหัวเราะ เขาสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายทุกวัน ยามนึกถึงรสชาติของการถูกเฉือนพันแผลปาดหมื่นมีดในความฝัน เลือดที่มุมปากก็ยิ่งไหลทะลักออกมามากขึ้น เขาเอ่ยกระท่อนกระแท่น “ในที่สุด...ก็...หลุดพ้นเสียที ไม่ต้อง...ทนรับ...ทัณฑ์...เฉือนพัน...แผล...ปาดหมื่นมีด...อีก...แล้ว”
จากนั้นศีรษะก็เอียงพับ มุมปากยังคงยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย สิ้นลมหายใจไปเช่นนี้เอง
จีจิงหานกับจีเฉิงหยวนสบตากันคราหนึ่ง “อะไรกัน สถานการณ์เช่นนี้ เขาไยจึงรู้แจ้งถึงการลงทัณฑ์ที่ได้รับเมื่อชาติก่อนเล่า”