กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลิงชีตัวสั่นเทายิ่งกว่าเดิม นางเงยหน้าขึ้นอย่างงก ๆ เงิ่น ๆ น้ำเสียงแหบแห้งชราภาพ “นายท่านเจ้าหน้าที่... พวกเราหนีภัยมาจากทางเหนือเจ้าค่ะ... ที่บ้านเกิดมีโจรผู้ร้ายชุกชุม เลยคิดจะไปพึ่งพาญาติพี่น้องที่เจียงหนาน... ได้โปรดท่านเจ้าหน้าที่เมตตา ปล่อยพวกเราผ่านไปเถิดนะเจ้าคะ...”
ขณะพูด ยังจงใจไอโขลก ๆ ออกมาหลายครั้ง ไอเอาเสมหะออกมาสองสามก้อน สภาพดูน่าเวทนายิ่งนัก ทำให้พวกทหารยามถอยหลังกรูดไปตามจิตสำนึก สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
หลิงเฮ่อก็รีบกล่าวสนับสนุน ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “นายท่านเจ้าหน้าที่ พวกเราสองเฒ่ามีเพียงเสื้อผ้าขาดวิ่นติดกาย ไม่มีสิ่งของมีค่าใดเลย หนีภัยมาตลอดทาง ก็เพียงแค่อยากมีชีวิตรอดต่อไปเท่านั้นขอรับ...”