ตอนที่ 151 เจียงหว่านตกหน้าผา

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง หมอกหนาทึบยังคงแผ่ปกคลุมทั่วขุนเขา น้ำค้างบนพงหญ้าทำให้ชายเสื้อเปียกชื้น แนบชิดติดผิวหนังจนรู้สึกเย็นยะเยือก

หลิงเฮ่อถือกระบี่เดินนำหน้าเปิดทาง ทั้งสามก้าวเท้าอย่างคล่องแคล่ว เลือกเดินเฉพาะป่าทึบที่ขรุขระยากลำบาก พยายามหลีกเลี่ยงเส้นทางภูเขาที่กว้างขวาง ด้วยเกรงว่าจะปะทะเข้ากับการซุ่มโจมตีอีก

เมื่อไร้กองกำลังใหญ่คอยถ่วง ความเร็วในการเดินทางจึงรวดเร็วขึ้นมากจริง ๆ ทว่าหลิงชีมิกล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย คอยเปิดใช้งานสมองกลแสงสแกนรอบทิศอยู่เป็นระยะ

แต่ด้วยการเร่งเดินทางต่อเนื่องและพลังจิตวิญญาณถูกใช้งานเกินขีดจำกัด การสแกนของสมองกลแสงจึงติดขัดสะดุดเป็นครั้งคราว การแจ้งเตือนภัยก็ช้าไปครึ่งจังหวะ