ตอนที่ 134 ลอบบุกจวนอ๋องเจิ้นหนานยามราตรี

เถ้าแก่เหลือบมอง ปราศจากวาจาใด รีบพานางไปยังห้องพักชั้นเทียนทันที

ในเจียงตง ที่นี่นับเป็นอาณาเขตปกครองของเมิ่งผอ สายตาสอดแนมของนางกระจายอยู่ทั่วทุกซอกทุกมุม มีคนของตนเองคอยคุ้มกันย่อมเป็นเรื่องดียิ่ง

ม่านราตรีดำขลับดุจน้ำหมึก โอบคลุมเมืองเจียงตงทั้งเมืองไว้จนมิดชิด

หลิงชีเปลี่ยนเป็นชุดลอบเร้นยามราตรี ชุดรัดกุมสีดำแนบกระชับเรือนร่าง เส้นผมดำขลับถักเป็นเปียขมวดไว้บนกระหม่อม บนดวงหน้าคลุมด้วยผ้าดำ เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่ง

เจียงหว่านก็เปลี่ยนเป็นชุดลอบเร้นยามราตรีขนาดเล็ก นั่งยอง ๆ อยู่บนขอบหน้าต่าง ดูราวกับแมวดำตัวน้อยที่พร้อมจะกระโจนออกไปได้ทุกเมื่อ

“ท่านแม่ พวกเราจะไปขโมยของที่จวนอ๋องเจิ้นหนานจริง ๆ หรือเจ้าคะ” เจียงหว่านกดเสียงต่ำ ดวงตาเป็นประกายระยับ

“จะใช้คำว่าขโมยได้อย่างไรกัน เป็นการไปเอา เอาของที่นางลักขโมยไปกลับคืนมาต่างหาก”