ตอนที่ 132 แผนที่สมบัติ

ยามนี้เขาไม่รู้แจ้งว่าควรกล่าวอะไรกันดี คิดเพียงอยากจะเอ่ยวาจาอันน่าฟังออกมาสักประโยค

“รบกวนท่านลุงช่วยออกแรงวิ่งไปตามกุลีมาสี่คน ทางที่ดีที่สุดให้พวกเขานำเปลหามติดมือมาด้วย”

ชายชราคนพายเรือชำเลืองมองคนทั้งสองในห้องโดยสารเรือแวบหนึ่ง ก่อนจะขานรับซ้ำ ๆ แล้วหมุนตัววิ่งเหยาะ ๆ ลับหายเข้าไปในกลุ่มผู้คนบนท่าเรือ

เขาใช้ชีวิตวนเวียนอยู่แถบท่าเรือทั้งสองฟากนี้มาค่อนชีวิต ตรอกซอยใดมีกุลีแบกหาม ร้านค้าใดสามารถเช่าเปลหามได้ ล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจยิ่งนัก

หลิงชียืนอยู่ที่หัวเรือ สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณ บนท่าเรือผู้คนสัญจรขวักไขว่ ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเรือประมงลำน้อยที่ไม่สะดุดตาเช่นนี้

เจียงหว่านยื่นศีรษะออกมาจากห้องโดยสารเรือ “ท่านแม่ นี่ต้องรอนานเพียงใดหรือ”

“น่าจะรวดเร็วยิ่ง” หลิงชีกระโดดขึ้นฝั่ง จัดการผูกเงื่อนเชือกโยงเรือเข้ากับเสาหิน