กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไปกันเถิด!” เขาจูงหลานชายที่อยู่ด้านข้าง “เจ้ายังเด็กนัก จงรวบรวมสมาธิก่อน รอให้พวกเราจัดการคนตระกูลซือเรียบร้อย ค่อยไปรับสองแม่ลูกหว่านหว่านกลับมา”
“อืม ท่านอาสอง หว่านหว่านจะลืมข้าหรือไม่ขอรับ
หากเกิดนางได้รู้จักพี่ชายที่ยอดเยี่ยมกว่าข้า แล้วโยนข้าทิ้งไว้ข้างหลังเล่า……” จีจิงหานรู้สึกเคว้งคว้างเศร้าหมองในใจยิ่งนัก
ชาติก่อนจนกระทั่งตายก็ไม่เคยชอบพอผู้ใด ชาตินี้ในที่สุดก็มีเด็กสาวคนหนึ่งที่ทำให้เขาหวั่นไหว ทว่า ร่างกายนี้ของพวกเขายังเด็กเกินไป
เขากลัวว่าราตรีเนิ่นนานฝันย่อมมากความ หากเกิดคุณหนูน้อยไปชอบพอผู้อื่นขึ้นมา เขาควรทำเช่นไรดี
ความกังวลของเขาก็คือความกังวลของจีเฉิงหยวนเช่นกัน