เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ใกล้จะรุ่งสางแล้ว เหตุใดกองทัพชายแดนจึงยังไม่มาอีก วันพรุ่งนี้จะทำอย่างไรดีเล่า ลำพังเพียงเจ้าหน้าที่ที่ว่าการไม่กี่นาย ย่อมไม่อาจต้านทานชาวบ้านที่กำลังโกรธแค้นได้อย่างแน่นอน”
ขณะที่เขากำลังร้อนใจเป็นฟืนเป็นไฟอยู่นั้นเอง——
“รายงาน——”
คนรับใช้ประจำจวนนายหนึ่งวิ่งกระเสือกกระสนเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด “ทะ... ท่าน ทหารจำนวนมากยกมาถึงด้านนอกที่ว่าการเมืองแล้วขอรับ ปิดล้อมถนนทั้งสายไว้จนแน่นขนัด!”
หลิวจิ้งชะงักฝีเท้า “มาได้จังหวะพอดิบพอดี ดูสิว่าพวกชาวบ้านชั้นต่ำเหล่านั้นจะทำอะไรข้าได้”
“ดี ๆ รีบไปเชิญแม่ทัพโต้วเข้ามาเร็วเข้า!” ไม่ว่าจะเป็นนายท่านคนใดของตระกูลโต้วมา เขาก็ต้องคอยปรนนิบัติเอาใจทั้งสิ้น
ขอเพียงครั้งนี้สามารถช่วยเขาพ้นจากวิกฤตอันคับขันได้ เขาก็ไม่ตระหนี่ที่จะมอบเสบียงอาหารบางส่วนให้แก่กองทัพชายแดน