เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บางเรื่องกระทั่งตัวเขาเองก็ลืมเลือนไปแล้ว ทว่าบนนี้กลับบันทึกเอาไว้อย่างครบถ้วน
เขาเปิดไปจนถึงหน้าสุดท้าย นิ่งเงียบอยู่นาน จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองจีเฉิงหยวน
“เจ้าเป็นคนอะไรกัน เหตุใดจึงสืบเรื่องของผู้น้อย”
“คนผู้หนึ่งที่อยากเชิญท่านกู้ออกช่วยงาน” จีเฉิงหยวนไม่อ้อมค้อม “สถานการณ์ในเมืองเหลียงโจวยามนี้ ท่านกู้ควรจะรู้แจ้งชัดเจนกว่าข้า
หลิวจิ้ง เฝิงเป่าหลิน เฉียนเม่าไฉ คนพวกนี้ยันไว้ได้อีกไม่นานหรอก พอพวกมันล้มลงแล้ว จวนมณฑลเหลียงโจวจะไร้ผู้รับผิดชอบดูแลการงานไม่ได้”
กู้หยุนฉี่มองเขา สายตาแฝงความพินิจพิเคราะห์และระแวดระวัง “
เจ้าเอาอะไรกันมาคิดว่าพวกมันจะยันไว้ได้ไม่นาน พูดอีกแง่หนึ่ง ต่อให้ราชสำนักปลดมันออก ก็ย่อมส่งขุนนางคนอื่นมารับตำแหน่งแทน เกี่ยวอันใดกับเจ้าและข้า”