ตอนที่ 109 กำจัดโจรขี่ม้า

สายตาเช่นนั้น เขาเคยเห็นจากคนผู้หนึ่งเพียงคนเดียวเท่านั้น

นั่นคือเมื่อเจ็ดปีก่อน นายทหารเฒ่าผู้หนึ่งที่เดินผ่านมา ได้ยินว่าปลดประจำการมาจากกองทัพชายแดนซีเป่ย เพียงแค่มองเขาแวบเดียว เขาก็รู้สึกราวกับตนเองถูกถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่ายืนอยู่ท่ามกลางธารน้ำแข็งหิมะเหน็บหนาว

“เจ้า... เจ้าเป็นคนของกองทัพชายแดนรึ” น้ำเสียงของหมาป่าคลั่งแปรเปลี่ยนไป พลางควบม้าถอยร่น พลางตะโกนสุดเสียงไปทางด้านหลัง “มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่! บุก! พวกเจ้าบุกเข้าไปให้หมด!”

เหล่าโจรบนเนินเขาพลันได้สติเหมือนตื่นจากฝัน ต่างโห่ร้องดาหน้ากรูเข้ามา

ม้ากว่า 20 ตัวโถมลงมาจากเนินเขาฝั่งซ้าย เสียงเกือกม้าสะเทือนจนพื้นดินสั่นไหวเล็ก ๆ ฝุ่นตลบคละคลุ้ง