เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เช่นนั้นต่อไป ข้ายังต้องรออีกนานเพียงใด” หลิงเซียวถาม “คงไม่อาจให้ข้าเอาแต่อุดอู้อยู่ในคฤหาสน์ชนบทบำรุงไขมันไปตลอดกระมัง”
“บำรุงต่ออีกครึ่งเดือนเถิด รอให้ขาของเจ้าหายดีเป็นปลิดทิ้ง แม่ทัพโจวย่อมจะมารับเจ้าเอง
ต้องรู้แจ้งไว้นะว่าเมื่อก้าวเข้าสู่ค่ายทหารใหญ่แล้ว เจ้าคิดจะออกมาก็มิใช่เรื่องง่ายดายปานนั้น อีกทั้งอาหารการกินที่นั่นยังขัดสนยากแค้นยิ่งนัก”
“เมื่อไปอยู่ข้างกายโจวกุ่ยแล้ว ต้องติดตามอยู่เบื้องหลังเขาเพื่อร่ำเรียนให้ดี ว่าปกครองกองทัพอย่างไร นำทหารอย่างไร วันหน้าตระกูลหลิงของพวกเราคงต้องพึ่งพาเจ้าแล้ว”
หลิงเซียวเงยศีรษะขึ้น พยักหน้าลงอย่างแรง
หลายวันต่อมา วันเวลาผ่านไปอย่างสงบเงียบและวุ่นวาย
เวลาผ่านไปชั่วพริบตาเดียวสิบวัน การเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิก็ใกล้จะจบสิ้นแล้ว