ตอนที่ 94 สถานที่สงบวิเวก

จีเฉิงหยวนช้อนตาขึ้นมองนาง แววตาลึกล้ำ “บาดแผลทุกแห่งบนตัวเจ้า ล้วนมิใช่เรื่องเล็กน้อยที่ควรทำเป็นเล่น”

หลิงชีชะงักไปเล็กน้อย นางเบือนหน้าหนี ใบหูพลันซับสีเลือดฝาดจาง ๆ

หลิงเซียวพิงอยู่กับหน้าผาหิน มองดูภาพเหตุการณ์นี้แล้วก็ฉีกยิ้มกว้าง ทว่ากลับดึงรั้งปากแผลจนเจ็บปวดจนต้องแสยะยิ้มแยกเขี้ยว

เจียงหว่านยื่นถุงน้ำใบหนึ่งส่งให้เขา “ท่านลุง ดื่มน้ำเจ้าค่ะ!”

หลิงเซียวรับถุงน้ำมา แหงนหน้าดื่ม “อึก อึก” ไปเกือบครึ่งถุง ความเจ็บปวดบนร่างกายพลันบรรเทาลงไปหลายส่วน

จีจิงหานนั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง มองดูภาพที่จีเฉิงหยวนกำลังทำแผลให้หลิงชี แววตาดูเลื่อนลอยเล็กน้อย

ชาติก่อน ท่านอาสองอายุยังน้อย เพื่อปกป้องเขา จึงต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในพงไพรลึก