กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จักรพรรดิเทียนฉี่รู้สึกหน้ามืดวูบ ต้องเกาะที่วางแขนของบัลลังก์มังกรไว้จึงฝืนทรงตัวยืนหยัดอยู่ได้
“เจ้าว่าอะไรกันนะ” สุรเสียงของพระองค์คล้ายเค้นรอดออกมาจากซอกฟัน
ผู้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์คุกเข่าอยู่บนพื้น ทั่วร่างสั่นสะท้านดั่งร่อนตะแกรง “ทูลฮ่องเต้ คลังสมบัติชาติ... คลังสมบัติชาติทั้งสามชั้นบนล่าง ห้องเก็บของทั้ง 12 ห้อง ล้วน... ว่างเปล่าหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ แม้แต่ข้าวสารสักเม็ดก็ไม่เหลือ”
จักรพรรดิเทียนฉี่ทรงคว้าถ้วยชาบนโต๊ะทรงอักษรขึ้นมาทันควัน แล้วทุ่มลงพื้นอย่างแรง เศษกระเบื้องแตกกระจายเกลื่อนกราด “เราเลี้ยงดูพวกเจ้าตัวไร้ประโยชน์เหล่านี้ไว้ทำอะไรกัน! กองกำลังพิทักษ์ที่ตรวจเวรยามเมื่อคืนเล่า ขันทีที่เข้าเวรเล่า ทั้งหมดลากตัวออกไปตัดหัวให้เราให้สิ้น!”