กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายลมราตรีพัดผ่านพงไพร กองเพลิงส่งเสียงปะทุดังกังวาน
พวกเขานั่งอยู่นานทีเดียว จนกระทั่งอารมณ์สงบลง จึงได้แยกย้ายกันไปพักผ่อน
วันรุ่งขึ้นยามฟ้าเพิ่งจะสลัว ขบวนคนก็เก็บสัมภาระเรียบร้อย บังคับรถม้าเลี้ยวเข้าสู่เส้นทางภูเขาทางทิศตะวันตก
เส้นทางสายนี้เปล่าเปลี่ยวอย่างที่คิด ผิวทางขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ พุ่มไม้เตี้ยสองข้างทางแทบจะงอกล้ำมาถึงกึ่งกลางถนน เห็นได้ชัดว่ามีคนสัญจรน้อยยิ่งนัก
รถม้าโคลงเคลงกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง เจียงหว่านถูกโยกจนเอนไปซ้ายทีขวาที นางจึงถือโอกาสนอนคว่ำหน้าลงบนตักของหลิงชีแล้วหลับต่อ
จีจิงหานกลับนั่งตัวตรง เลิกม่านรถขึ้นมองออกไปด้านนอก คล้ายกับกำลังจดจำสิ่งใดอยู่
เดินทางไปได้ราว 1 ชั่วยาม ด้านหน้าก็มีเสียงผู้คนจอแจแว่วมาแต่ไกล