กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทหาร” สุรเสียงของจักรพรรดิเทียนฉี่สงบนิ่งจนน่าหวาดกลัว
“พ่ะย่ะค่ะ!”
“เสิ่นเจิ้งหยวนมีความผิดฐานกบฏเป็นที่ประจักษ์ ถอดถอนทุกตำแหน่งหน้าที่ คุมตัวเข้าคุกหลวง รอวันประหาร
คนตระกูลเสิ่นทั้งตระกูล ริบทรัพย์สินเข้าหลวง ชายฉกรรจ์อายุสิบหกปีขึ้นไปให้เนรเทศสามพันลี้ สตรีในครอบครัวส่งเข้าสำนักคีตศิลป์”
“ฮ่องเต้! ฮ่องเต้โปรดไว้ชีวิตด้วยพ่ะย่ะค่ะ!” เสิ่นเจิ้งหยวนโขกศีรษะราวกับคนบ้าคลั่ง หน้าผากกระแทกลงบนแท่งทองคำจนโลหิตไหลอาบ “กระหม่อมถูกใส่ร้าย! กระหม่อมบริสุทธิ์จริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ!”
จักรพรรดิเทียนฉี่มิได้ปรายตามองเขาอีกแม้แต่แวบเดียว
ขุนนางบุ๋นบู๊ทั่วทั้งราชสำนักเงียบกริบดั่งจักจั่นในฤดูหนาว ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากขอความเมตตา
หานอวี่จือก้มหน้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ในที่สุดก็ลากหนูยักษ์ตัวนี้ลงมาได้เสียที