ตอนที่ 17 เร็วเท่านั้นไร้เทียมทาน

พลหน้าไม้ล้มลงไปตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ ที่ลำคอมีเส้นโลหิตบางเฉียบดุจเส้นเกศาเพิ่มขึ้นมาหนึ่งสาย

เขาลืมตาโพลง ใบหน้ายังคงค้างแววเพ่งสมาธิยามเล็งเป้า ราวกับไม่มีจิตสำนึกเลยแม้แต่น้อยว่าตนเองตกตายไปแล้ว

ในจังหวะที่หลิงชีใช้ดาบฟันข้อมือของผู้บัญชาการจ้าวขาดสะบั้น นางก็ได้ใช้มือซ้ายแย่งชิงธนูและหน้าไม้มา พลิกมือยิงลูกดอกหน้าไม้ดอกหนึ่งตอกตรึงเข้าที่ลำคอของพลหน้าไม้แล้ว

ใต้หล้าวรยุทธ์ รวดเร็วไร้เทียมทาน นางจึงลงมือรวดเร็วยิ่ง กระบวนการทั้งหมดไม่ถึงสองวินาที หมดจดเฉียบขาดประหนึ่งซักซ้อมมานับร้อยรอบ

แผ่นหลังของผู้บัญชาการจ้าวชนเข้ากับร่างที่ยังคงชักกระตุกของพลหน้าไม้ ร่างทั้งร่างสูญเสียการทรงตัว ซวนเซล้มหงายไปด้านหลัง