กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รอจนดวงตาค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับแสงสว่างได้แล้ว นางจึงเร่งฝีเท้าขึ้น
สุดปลายทางเดิน สภาพทั้งหมดของห้องลับพลันปรากฏสู่สายตาของพวกนาง
ห้องประธานทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ปูพื้นด้วยอิฐสีน้ำเงิน เพดานโค้งสูงโปร่ง เตียงหิน เตาหิน และบ่อน้ำมีครบครันทุกสิ่ง
สองแม่ลูกยืนอยู่กลางห้องลับ หมุนตัวมองรอบ ๆ ช้า ๆ รอบหนึ่ง
เจียงหว่านอ้าปากค้างเล็กน้อย อยู่นานสองนานก็มิอาจส่งเสียง “อ้า” ออกมาได้
“ท่านแม่เจ้าขา พุทโธ่พุทถังของข้า…” นางเงยหน้ามองเพดานโค้งเหนือศีรษะอีกครา “นี่ต้องสิ้นเปลืองกำลังคนและสิ่งของไปเท่าใดกันถึงสร้างออกมาเป็นเช่นนี้ได้