กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายลมเดือนสิบสองราวกับใบมีด บาดผิวหน้าผู้คนจนเจ็บแปลบ
บนภูเขารกร้างด้านหลังหมู่บ้านตระกูลเจียง หญ้าแห้งถูกพัดเอนเอียงกระจัดกระจาย ใต้ต้นไหวเก่าแก่ลำต้นคดงอต้นหนึ่ง
สตรีอายุน้อยนางหนึ่งนอนเหยียดยาว ใบหน้าซีดขาว ริมฝีปากคล้ำ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงแผ่วเบาจนแทบมองไม่เห็น
ด้านข้างของนางมีทารกหญิงวัยแปดเดือนนอนอยู่คนหนึ่ง
ทารกหญิงห่อตัวอยู่ในผ้าห่อตัวทารก เผยให้เห็นดวงหน้าเล็ก ๆ ที่หนาวจนแดงก่ำ ดวงตากลมโตดำขลับคู่หนึ่งเบิกกว้าง กำลังจ้องมองสตรีด้านข้างตาไม่กะพริบ
“ท่านแม่ ท่านรีบตื่นเถิด มิเช่นนั้นพวกเราสองคนคงต้องตายอยู่ที่ภูเขารกร้างแห่งนี้แล้ว”
นี่คือเสียงกรีดร้องในใจของเจียงหว่าน