กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 144 ฉันก็เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นเหมือนกัน
ใบหน้าของลั่วสืออันมืดมนลง แค่นหัวเราะเย็นชา "ผู้นำตระกูลไป่หลี่ คุณเห็นว่าผมเริ่มลืมตาอ้าปากได้ ก็เลยจงใจมาพูดจาให้ภรรยาของผมขุ่นเคืองใจงั้นเหรอ
นอกจากสัญญาหมั้นหมายลมปากแล้ว ผมกับลูกสาวของคุณก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันทั้งนั้น!"
ผู้นำตระกูลไป่หลี่รู้ซึ้งถึงสถานะของเฉียวอี้หรันในครอบครัวเป็นอย่างดี เมื่อครู่เขาเพียงแค่ลองหยั่งเชิงดู เพื่อหวังจะกู้หน้าให้ลั่วสืออันในอดีตบ้างเท่านั้น
"ใช่แล้ว" เขายิ้มประจบพลางตบหน้าตัวเองเบาๆ "ดูลุงสิ ปากเปราะพูดจาไม่เข้าหู เรื่องมันผ่านไปแล้ว ลูกสาวของลุงมันไม่มีบุญเอง
ได้ยินมาว่าลั่ว星คังเป็นพี่ชายต่างแม่ของเธอสินะ งั้นมันก็เป็นแค่ลูกนอกสมรส คนพรรค์นี้ไม่คู่ควรที่จะมาเป็นลูกเขยของตระกูลไป่หลี่ของฉันหรอก"
พูดจบ เขาก็หันไปมองลั่ว星คังที่เนื้อตัวมอมแมม เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก "ลั่ว星คัง แกจงรู้ความเสียบ้าง รีบไปหย่าขาดกับเอ๋อร์หรงแต่โดยดีซะ
ไม่อย่างนั้น ต่อไปพวกแกก็ต้องกลายเป็นทาสของตระกูลไป่หลี่ของเรา อย่าหวังว่าจะได้รับอิสรภาพอีกเลย!
คิดให้ดีๆ แล้วรีบตัดสินใจซะ"
ตระกูลไป่หลี่ยึดถือผลประโยชน์เป็นที่ตั้งมาโดยตลอด ในอดีตก็เป็นเพราะพวกเขาต้องการเกาะตระกูลลั่ว จึงเกิดการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ขึ้นมา