กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 125 เธอมีจินตนาการไร้เดียงสาขนาดนี้ได้ยังไง?
หลังจากลั่วสืออันได้ระบายความในใจออกมา เขาก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายไปทั้งตัว การได้พูดจาตรงไปตรงมา ไม่ต้องทนเก็บกดก้มหน้ารับกรรมเหมือนแต่ก่อน มันช่างสะใจเหลือเกิน
มิน่าล่ะถึงมีคนชอบทำตัวเป็นอันธพาลกันนัก เขาก็เริ่มจะชอบบทบาทนี้เข้าแล้วสิ!
ชายพุงพลุ้ยหน้าเขียวคล้ำ กัดฟันกรอด "ดี ดีมาก ตอนนี้แกโดนตระกูลลั่วเตะโด่งออกมาแล้ว ยังคิดว่าตัวเองเป็นนายน้อยตระกูลลั่วที่พวกเราต้องเกรงใจอยู่อีกหรือไง
เชื่อไหมว่า ต่อให้ตอนนี้พวกเราหักขาแกทิ้ง ผู้นำตระกูลลั่วก็ไม่แม้แต่จะกระดิกคิ้วด้วยซ้ำ
ไม่มีตระกูลลั่วคอยคุ้มกะลาหัว แกมันก็แค่เศษสวะชิ้นหนึ่ง!"