กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 17 ความร่ำรวยของเธอ
เฉียวอี้หรันมองดูด้วยความยินดี ตั๊กแตนตำข้าวดูองอาจน่าเกรงขามและเท่บาดใจจริงๆ เหมาะสมที่จะเป็นสัตว์เลี้ยงสายต่อสู้อย่างไม่ต้องสงสัย!
เธอเฝ้ารออย่างใจเย็น เมื่อขนาดตัวของมันเริ่มคงที่แล้ว เจ้าตั๊กแตนตำข้าวก็เอาตัวมาถูไถเธอเบาๆ ก่อนจะรีบยกเคียวคู่หน้าแล้วมุดหายเข้าไปในดงหญ้าอย่างรวดเร็ว ราวกับกลั้นไม่อยู่จนต้องพุ่งทะยานออกไป
เฉียวอี้หรันยื่นมือค้างไว้ หากไม่ใช่เพราะเธอสัมผัสได้ถึงสายใยความผูกพันที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าที่รู้สึกกับไส้เดือนและยุง เธอก็คงนึกว่ามันหลุดพ้นจากการควบคุมแล้วหนีไปดื้อๆ เสียแล้ว
เธอทำได้เพียงตะโกนสั่งความไล่หลังไปว่า: "ห้ามทำร้ายมนุษย์เด็ดขาดนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะทำลายแกซะ! แล้วก็รีบกลับมาเร็วๆ ด้วยล่ะ..."