ตอนที่ 8 สรุปว่าประเด็นคือทรัพยากรส่วนนั้นใช่ไหม?

ตอนที่ 8 สรุปว่าประเด็นคือทรัพยากรส่วนนั้นใช่ไหม?

เฉียวอี้หรันเปลี่ยนมาอยู่อีกโลกหนึ่ง ทว่าการได้นอนหลับพักผ่อนบนเตียงกว้างขวางนุ่มสบายในช่วงบ่าย ก็ยังคงทำให้เธอหลับสนิทจนกระดูกกระเดี้ยวผ่อนคลาย เธอถูไถแก้มกับหมอนใบโตอย่างพึงพอใจ

ครั้นพอยันตัวลุกขึ้นมา เธอกลับพบว่าสองมือของตนว่างเปล่า?!

เธอรื้อค้นผ้าปูที่นอนและผ้าห่มจนทั่ว แม้กระทั่งใต้เตียงก็ก้มลงไปมองดูแล้ว ทว่ากลับไม่พบผลึกคริสตัลสีเหลืองดินขนาดเท่าเล็บมือก้อนนั้นเลยแม้แต่เงา

อารมณ์สดชื่นหลังตื่นนอนพลันมลายหายวับไปในพริบตา เงินห้าร้อยเหรียญอันตรธานหายไปในอากาศดื้อๆ แบบนี้เนี่ยนะ?

เฉียวอี้หรันขยี้ผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด ช่างเถอะ ไม่แน่ว่าสักวันมันอาจจะโผล่ออกมาจากซอกหลืบไหนสักแห่งก็ได้

เมื่อเปิดประตูห้องออกไป ขาทั้งสองข้างของเธอก็ถูกเจ้าตัวเล็กสองคนโผเข้ามากอดหมับไว้แน่น