เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 381 เรื่องการถมทะเลสาบสร้างพื้นที่เพาะปลูก
หลู่ซิงจงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมจำนนแล้วกล่าวว่า “...พ่อแม่ผมบอกว่าให้ทำตามที่คุณบอกครับ ถ้าสามารถอยู่ที่นี่ได้ แม่ผมบอกว่าถ้าคุณเห็นว่าการอยู่ที่นี่ดีก็ให้อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่ดีผมค่อยกลับบ้าน จริง ๆ อยู่ที่บ้านก็ดีเหมือนกันครับ ขายของได้เงินและใช้ชีวิตได้ไม่แย่เลย”
“ตอนที่พวกเขาเพาะเห็ดก็สอนผมแบบตัวต่อตัวครับ ปีนี้ผมปลูกเองไปรอบหนึ่งแล้ว เรื่องพวกนี้ผมทำเป็นหมด... ถ้าจะให้สอนคนอื่นก็ไม่ใช่ปัญหาครับ”
ฮั่วกั๋วอันก็พยักหน้าพลางกล่าวว่า “ฉันไปดูที่บ้านพวกเขามาแล้ว ต้าเมาเป็นมือฉมังจริง ๆ”
“หลู่ซิงจง!”
“ไอ้เด็กแสบ... หลู่ซิงจงก็หลู่ซิงจงเถอะ”
เสิ่นหัวหนงเริ่มมีความคิดในใจ เธอไม่ได้ให้คำแนะนำอื่นใด ตอนนี้การเปลี่ยนจากเกษตรกรเป็นผู้พำนักนอกภาคเกษตรษตรสำหรับคนตัวเล็กตัวน้อยอย่างเธอนั้นเป็นเรื่องยากเย็นยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์ การจะพูดว่าอยู่ที่นี่ดีหรือไม่นั้นยังเร็วไป ต้องคิดก่อนว่าจะทำอย่างไรให้อยู่ต่อได้
ปกติหลู่ซิงจงไม่ค่อยพูดจาและขี้อายมาก มักกลัวว่าจะทำอะไรขายหน้า เสิ่นหัวหนงยังคิดเรื่องอื่นไม่ออกจึงกำชับว่า “ไม่กี่วันนี้หัวหน้าแผนกเฉียนกับคนอื่น ๆ คงต้องเรียกประชุมเพื่อคุยเรื่องพวกนี้ ถ้าเขาให้เธอไปร่วมด้วย เธอไม่ต้องกลัวนะ ตอนพูดต้องเงยหน้าขึ้นและออกเสียงให้ดังเข้าไว้ เรื่องการเพาะเห็ดกับเห็ดหูหนูอยากจะพูดอะไรก็พูดไปเลยอย่างมั่นใจ มีความคิดเห็นอะไรให้พูดออกมาตามความเป็นจริง ถ้ากลัวพูดไม่ดีก็ให้เขียนลงไปแล้วท่องในใจให้คล่องก่อน”