เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 378 การบรรจบกันของสองกลุ่มนินทา
เสิ่นหัวหนงแบมือ นี่ก็ช่วยไม่ได้ การเผยแพร่ออกไปอย่างทั่วถึงเดิมทีก็เป็นผลงานของเธอ ถือเป็นผลงานของเธออยู่แล้ว ในเมื่อเธอทุ่มเทพยายามไปมากขนาดนี้ การจะได้รับผลตอบแทนก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดแปลกอันใด
“แน่นอน คุณสามารถบอกคนอื่นได้ว่าคุณเป็นคนแรกที่นำกุ้งเครย์ฟิชขึ้นโต๊ะอาหาร คุณจะบอกว่ากุ้งเครย์ฟิชผัดเผ็ดหม่าล่าเป็นสูตรที่คุณคิดค้นเองก็ได้ จะตั้งชื่อว่ากุ้งเครย์ฟิชลู่ไป่เวย หรือกุ้งเครย์ฟิชตระกูลลู่ หรือกุ้งเครย์ฟิชเวยเวยก็ตามใจคุณ ฉันไม่มีปัญหา เดี๋ยวอีกสักพักฉันจะหาคนไปเขียนป้ายแบนเนอร์ คุณช่วยร่างชื่อเมนูอาหารที่ต้องการจะทำส่งมาให้หน่อย”
ลู่ไป่เวย: ......
หัวหน้าอย่างเสิ่นหัวหนงคนนี้หน้าไม่อายอยู่เสมอ เธอทำได้เพียงแค่อาละวาดไปหนึ่งรอบโดยไม่มีทางเลือกอื่น
แล้วจะทำอย่างไรได้อีก จะให้ไปต่อปากต่อคำเพื่อทวงความเป็นธรรมเหรอ ไม่มีทางหรอก
ให้ถือโทรโข่งไปประกาศป่าวร้องทุกที่ว่านี่คือกุ้งเครย์ฟิชของเธออย่างนั้นหรือ?
ประกาศไปแล้วจะได้อะไร? แขนไม่อาจงัดขากรรไกรได้ สุดท้ายเกียรติยศทั้งหมดก็ยังคงตกเป็นของโรงแรมซานฮวาอยู่ดี
สิ่งนี้ทำให้เธอยากที่จะเกิดความรู้สึกภาคภูมิใจในกลุ่ม ส่วนเหตุใดคนอื่นที่ไม่มีผลงานใดๆ กลับมาแบ่งปันเกียรติยศของเธอได้ แล้วทำไมเกียรติยศของเธอต้องไปแบ่งให้คนอื่นด้วยล่ะ?