กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 374 ตบเพียงข้างเดียวก็ดังได้
ในช่วงสิบนาทีหลังจากนั้น ฮั่วถิงได้รับวิธีการทักทายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงมาหลายรูปแบบ
ประเภทเห็นใจ: อีกฝ่ายตบไหล่ฮั่วถิงเงียบ ๆ ถอนหายใจ ส่ายหน้า แล้วส่งสายตาเศร้าสร้อยเชิง “ผมเข้าใจคุณนะ” ให้
ฮั่วถิง: ......เอ่อ? (?_?` )
“เหลาหลี่ เกิดอะไรขึ้นครับ?”
อีกฝ่ายตบไหล่เขาอีกครั้ง ส่ายหน้า ไม่พูดอะไร ได้แต่ทำหน้าเหมือนเพื่อนทุกข์ร่วมชะตากรรมมองฮั่วถิงแล้วเดินจากไป
ประเภทงงงวย: “เสี่ยวฮั่ว นี่เรากำจัดสี่ภัยกันมากว่าสิบปีแล้วนะ คุณว่าผลเป็นไงบ้าง เฮ้อ ดูเหมือนจะไม่เท่าไหร่เลย ช่วงนี้คุณรู้สึกไหมว่าแมลงวันไม่ได้ลดลงเลย? ยังเด็กนี่ดีนะ อย่างคนแก่อย่างพวกเราอยู่ใกล้ ๆ ก็น่าจะสงบสุขกว่าเยอะ”
ฮั่วถิง: (ーー゛)???
“ผู้กองจาง?”