เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 370 แวะมาหาเรื่องใส่ตัวเสียเอง
เช้าวันต่อมา เสิ่นหัวหนงตื่นนอนตามนาฬิกาชีวิตที่เป็นเวลาของเธอตามปกติอยู่แล้ว ปกติเวลานี้เธอต้องตื่นมาสอนหนังสือจางเลี่ยน แต่วันนี้จู่ ๆ ก็ไม่ต้องสอนแล้ว เลยรู้สึกไม่คุ้นเคยอยู่บ้าง แม้จะตื่นแล้วแต่เธอก็ยังนอนเกียจคร้านอยู่บนเตียงมองฮั่วถิงแต่งตัว
ฮั่วถิงไม่ว่ายุ่งแค่ไหนก็ต้องออกไปวิ่งสม่ำเสมอ สิบกว่าปีมานี้ไม่ว่าฝนตกแดดออกเขาก็ไม่เคยหยุดจนชินแล้ว ถ้าไม่ได้ขยับร่างกายจะรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวไปทั้งร่าง
เขาเพิ่งแต่งตัวเสร็จ ลานบ้านก็มีคนร้องเพลง “ดอกเบอร์รีแดงบาน” ขึ้นมา กังวานเสียงหวานจับใจ ท่วงทำนองพลิ้วไหวไพเราะเหลือเกิน
เมื่อนึกถึงคำนินทาเหล่านั้นที่ได้ยินในห้องน้ำเมื่อคืนนี้ เสิ่นหัวหนงก็กอดผ้าห่มแล้วหยอกล้อฮั่วถิงสองสามประโยค
น้อยคนนักจะรู้ว่าหัวหน้าฮั่วชอบทานของเปรี้ยวที่สุด แต่เพียงเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคนั้น เขาได้กลิ่นไอความเปรี้ยวจาง ๆ ในคำพูดของเธอ เขาดีใจเสียจนยอมหักดิบกิจวัตรการออกกำลังกายยามเช้าที่ทำมาหลายปี ทั้งยังไม่ต้องออกไปข้างนอกอีก ลากตัวเธอมาทบทวนท่าออกกำลังกายคู่ในห้องนอนเสียหนึ่งรอบ...
พอออกกำลังกายเสร็จ ทั้งสองคนก็เหงื่อออกท่วมตัว ฮั่วถิงรีบจัดการตัวเองลวกๆ แล้วรีบหิ้วถังเปล่ากับกระติกน้ำร้อนไปเอาน้ำร้อนที่ห้องจ่ายน้ำร้อนทันที น้ำที่ตักมาเมื่อคืนใช้ไปหมดแล้ว เขาอาบน้ำเย็นได้ แต่แม่คุณบนเตียงในห้องทำไม่ได้