0362

⬢⬢⬢

ตอนที่ 362 ล่อให้ไขว้เขว

สวีปิ่งหรงชำเลืองมองเว่ยจ้าวถังแวบหนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันเดินไปเองได้”

“เชิญครับ”

เว่ยจ้าวถังไม่เกรงว่าเขาจะหนีไปไหน เดินตามหลังเขาหนึ่งก้าว เมื่อผ่านร่างคนสองคนที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นเขาก็หยุดเท้า เตะพวกเขาเบา ๆ พลางจ้องมองท้ายทอยของสวีปิ่งหรงพลางกล่าวว่า “คนสองคนนี้มีพฤติกรรมลับลมคมใน ช่วงเวลาที่ปรากฏตัวก็น่าสงสัยเหลือเกิน มัดตัวส่งให้ทางหมู่บ้านจัดการเถอะ!”

สวีปิ่งหรงชะงักเท้า หันหน้ามามอง จากนั้นทำท่าทางไม่สนใจใยดีดูร่างคนเหล่านั้น แล้วขานรับสั้น ๆ อย่างสงบนิ่งว่า “นายไปฟั่นเชือกตรงนั้นเถอะ ฉันจะเฝ้าพวกเขาไว้เอง”