0357

⬢⬢⬢

ตอนที่ 357 คลื่นใต้น้ำในความสงบ

ลู่ไป่เวยจมดิ่งลงสู่ความสับสนและความเงียบงัน ทั้งวันทำตัวราวกับนักคิด บางครั้งก็จ้องมองเสิ่นหัวหนงด้วยสายตาวาววับ ทั้งสำรวจ ไม่เชื่อสายตา ตกตะลึง เปรียบเทียบ จนกระทั่งสุดท้ายกลับมาสงบนิ่ง

เสิ่นหัวหนงถูกจ้องจนรู้สึกขนลุกซู่ หลังจากหยอกล้ออีกฝ่ายไปสองสามครั้งว่า “ถึงเธอจะจ้องฉันแบบนั้น ฉันก็ไม่ชอบเธอหรอกนะ” ลู่ไป่เวยก็ลดการส่งสายตาแบบนั้นให้น้อยลงมาก

ตราบใดที่ลู่ไป่เวยไม่หาเรื่อง เสิ่นหัวหนงก็ไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจหล่อน

กลางเดือนเมษายน เธอส่งหนังสือเล่มที่สามไปให้จางหรง ญาติผู้พี่ชายคนที่สองผู้หดหู่เงียบเหงาเหมือนเคย เช่นเดียวกับสองครั้งแรก เธอสอบถามวิธีทำอาหารจานหนึ่งที่บันทึกไว้ในบันทึกตำรับพ่อครัวหลวง พร้อมแนบรูปถ่ายอาหารที่ทำสำเร็จจากการลองทำตามวิธีที่จางหรงสอนในครั้งก่อน รวมถึงถามถึงรายละเอียดบางอย่างที่ยังไม่แน่ใจและกล่าวถึงความเห็นส่วนตัวของเธอด้วย