0322

⬢⬢⬢

ตอนที่ 322 การขาดแคลนและความสิ้นเปลือง [ตอนที่แปด]

เจ้าตัวเล็กพูดแล้วก็จัดการเอามือปิดปากตัวเองไว้ทันที

ครั้งนี้หลู่ซิงจงจะไปปิดปากน้องชายอีกก็ไม่งาม จึงหน้าแดงก่ำแล้วดุเสียงเข้ม “หุบปาก!”

เขารู้สึกว่าน้องชายคนนี้เกิดมาเพื่อคอยขัดแข้งขัดขาและแฉเขาโดยเฉพาะ นิสัยเหมือนแม่ไม่มีผิด ไม่ไว้หน้าเขาเลยสักนิด

หลู่ไจ้ชิงและเหยียนหม่านเซียงต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย

เสิ่นหัวหนงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เธอร้องเรียกคนให้นำข้าวสวยมาให้อีกหม้อ แล้วให้พวกเด็กๆ กินกันอยู่ข้างล่างอย่างใจเย็น

ส่วนเธอก็เชื้อเชิญเหยียนหม่านเซียงกับหลู่ไจ้ชิงขึ้นไปคุยกันที่ห้องทำงานข้างบน

ก่อนหน้านี้เสิ่นหัวหนงสังเกตเห็นว่าสองสามีภรรยาเหยียนหม่านเซียงต่างมีสีหน้ากังวล แม้จะพบกันไม่กี่ครั้งก็พอดูออกว่าพวกเขาไม่ใช่คนประเภทที่ชอบสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น หากไม่มีธุระจริงๆ ก็คงไม่ถ่อมาหาเธอถึงโรงแรมซานฮวาเป็นแน่

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อมาถึงแล้วกลับดูลังเล อึกอักเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง หากเธอไม่เป็นฝ่ายเรียกไว้ก่อน พวกเขาคงเดินกลับไปแล้ว