0304

⬢⬢⬢

ตอนที่ 304 มือมืดที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง [2]

เหลียงอวี้ผิงถูกสถานการณ์นี้บีบคั้นจนแทบจะกระอักเลือดออกมา

หยางเถาผลักประตูจากด้านนอกเข้ามาในตอนแรกตั้งใจจะมาดูว่าเธอตื่นหรือยัง หากดูผ่าน ๆ แบบขอไปทีเสร็จก็จะไปนอนค้างที่ห้องพักด้านนอกสักคืนเพื่อรอเช้าวันพรุ่งนี้แล้วค่อยกลับไปนอนต่อ ใครจะไปคิดว่าพอเข้ามาปุ๊บก็เผชิญหน้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความแค้นเคืองของเหลียงอวี้ผิงเข้าพอดี เธอตกใจจนตัวสั่นรีบคว้ามือของเจ้าหน้าที่หญิงที่เข้ามาพร้อมกันไว้ทันที

“เจ้าหน้าที่จาง คุณดูเธอสิคะ ฉันกลัวจริง ๆ เธอทำท่าทางแบบนั้นฉันจะกล้าดูแลเธอได้ยังไงกัน เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อฉันเลยค่ะ”

เหลียงอวี้ผิงเอ่ย “หยางเถา แก...”

เธออ้าปากที่ไร้เรี่ยวแรงออกมาเล็กน้อย แต่ไม่มีใครได้ยินว่าเธอพูดว่าอะไร

เจ้าหน้าที่จางเห็นสีหน้าที่ยังไม่เก็บงำของเหลียงอวี้ผิงเข้าพอดีก็นึกตกใจอยู่ในใจ เดิมทีเธอมีภาพลักษณ์ที่ดีต่อเหลียงอวี้ผิงมาก ทั้งรู้ความน่ารักและหน้าตาสวยงาม ปากหวานมากเสียด้วย นึกว่าหยางเถากับเพื่อนแค่พูดเกินจริงไป ทั้งคู่น่าจะเป็นแค่ปากเสียงทะเลาะกันธรรมดา แต่ดูท่าตอนนี้คงจะรุนแรงมากจริง ๆ

เธอคุมสีหน้าทันทีแล้วเอ่ย “อวี้ผิง เธอต้องทำใจให้กว้างเข้าไว้ อย่าเพิ่งไปคิดฟุ้งซ่านอะไรเลย มันไม่เป็นผลดีต่อการฟื้นฟูร่างกาย มีเรื่องอะไรก็รอให้ร่างกายฟื้นตัวก่อนค่อยว่ากัน”

เหลียงอวี้ผิงเห็นสีหน้าของเจ้าหน้าที่จางก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายหลงเชื่อคำพูดของหยางเถา พอได้ยินพูดเช่นนั้นก็โกรธจนตาเหลือกแล้วสลบเหมือดไป