เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 287 ชายหนุ่มกับตำรับอาหาร
เห็นจางเสี่ยวหงทำหน้าเหม่อลอย เสิ่นหัวหนงถอนหายใจในใจ ทำได้เพียงเน้นย้ำอีกครั้งว่า “เธอตั้งใจสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ก่อน ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องสอบให้ติดไว้ก่อน”
“หัวหนง...เธอ เธอรู้แล้วเหรอ?” ในที่สุดจางเสี่ยวหงก็ตั้งสติได้ เอามือปิดหน้าแล้วหมุนตัวไปมาพร้อมครวญคราง “ฉัน ฉันแค่...”
“ช่างเถอะ ถ้าเธอพูดไม่ออกก็ไม่ต้องพูดแล้ว” เสิ่นหัวหนงกล่าว
“ฉันแค่แสดงจุดยืนของฉันให้เธอเห็น ฉันไม่ได้คัดค้านเธอ แต่ฉันต้องเตือนเธอด้วย เสี่ยวหง สถานการณ์บ้านเราตอนนี้ก็เป็นแบบนี้ สภาพแวดล้อมใหญ่ในตอนนี้เธอก็รู้ดี เธอควรพิจารณาผลที่อาจตามมาให้ดี”
“แล้วก็พี่ชายฉัน เธอเองก็รู้ท่าทีของเขาที่มีต่อเธอ เธอควรใจเย็นลงก่อน ถ้ามันเป็นเพียงความหุนหันพลันแล่นก็หยุดเถอะ...” แม้จะลำเอียงเข้าข้างพี่ชาย แต่เสิ่นหัวหนงก็ยังเอ่ยเตือนจางเสี่ยวหงไปประโยคหนึ่ง
“ฉันไม่ได้หุนหันพลันแล่นนะ” จางเสี่ยวหงได้ยินดังนั้นจึงลดแขนลงแล้วรีบกล่าว “ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร และฉันก็คิดถึงผลที่ตามมาแล้วด้วย!”
เมื่อรู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่ เธอก็หน้าแดงก่ำแล้วลดเสียงลงกล่าวว่า “ยังไงตอนนี้ฉันก็ยังไม่คิดจะยอมแพ้!”
“ถ้าวันหนึ่งทนไม่ไหวจริงๆ...ค่อยว่ากันเถอะ” จางเสี่ยวหงกล่าวด้วยความหดหู่เล็กน้อย