เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 276 ฝันหวานให้ดี อย่าได้ตื่นขึ้นมาเชียว!
มาตรการรางวัลและการลงโทษ วิธีการจูงใจ และระบบความรับผิดชอบที่ทำให้เป็นรูปธรรม สิ่งที่ควรพูดเมื่อวานก็พูดไปหมดแล้ว วันนี้เสิ่นหัวหนงไม่ได้ทำอะไรใหญ่โต เพียงแค่เปิดประชุมตามกำหนดการเพื่อให้รู้จักกับเหล่าพ่อครัว หลัก ๆ คือต้องการชี้แจงทิศทางการพัฒนาของโรงแรมซานฮวาในอนาคตให้ชัดเจน รวมถึงบอกกล่าวถึงการแบ่งหน้าที่และการร่วมมือกันที่พวกเขาต้องทำ
แน่นอนว่านอกจากเรื่องงานเหล่านี้แล้ว เสิ่นหัวหนงยังมีจุดประสงค์ส่วนตัวที่สำคัญมากอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือการได้ชื่นชมท่าทีของลู่ไป่เวยยามที่เผชิญหน้ากับเธอให้เต็มอิ่ม
เธอเคยรับปากกับฮั่วถิงไว้จริงว่าจะไม่ทำเรื่องผิดกฎหมายระเบียบวินัยอีก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าความตระหนักรู้ทางความคิดของเธอจะพัฒนาขึ้นมาทันที เสิ่นหัวหนงเป็นคนใจแคบและเจ้าคิดเจ้าแค้นมาโดยตลอด ทันทีที่สบโอกาสแก้แค้น เธอไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ ครั้งนี้ลู่ไป่เวยเป็นฝ่ายหาเรื่องเธอก่อน เธออดทนมาหลายวันและซุ่มวางแผนมานานขนาดนี้ ก็เพียงเพื่อรอเวลานี้ที่จะได้สมน้ำหน้าอย่างเปิดเผย
และก็เป็นไปตามคาด ลู่ไป่เวยไม่ทำให้เธอผิดหวัง
วินาทีที่เธอตามหลังพ่อครัวชายคนอื่นผลักประตูเข้ามาก่อนจะเห็นเสิ่นหัวหนง สีหน้านั้นเรียกได้ว่าหลากหลายจนถึงขีดสุด
อันดับแรกเธอเม้มหมัดแน่น ลมหายใจไม่มั่นคง โกรธแค้นจนเกือบจะพุ่งตัวเข้าใส่ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะส่งเสียง กงวั่งเซิงก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน “หัวหน้าเสิ่น...”