เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 273 ความดีของเธอล้วนต้องอาศัยการส่งเสริม
บรรยากาศปรองดองบนโต๊ะอาหารถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้นในทันที
รอยยิ้มบนใบหน้าของลู่ไป่เวยแข็งค้างไปชั่วขณะ จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ลากเก้าอี้ครูดกับพื้นจนเกิดเสียงดังแสบแก้วหู แล้วพูดด้วยความโกรธว่า “อย่ามาพูดจาเหลวไหล! ใส่ร้ายป้ายสี! ฉันหย่ามานานแล้ว ตอนนี้เป็นโสด! ฉีเจี้ยนกั๋วไม่ใช่สามีฉัน! เสิ่นหัวหนง เธอพูดแบบนี้มันหวังร้ายชัด ๆ!”
ในระหว่างที่พูด เธอก็เห็นฉินเว่ยหนานมองมาที่เธอด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
คุณนายฉินยิ่งมีสีหน้าเหลือเชื่อ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความรังเกียจและโกรธเคืองในทันที
ลู่ไป่เวยจำต้องกลืนคำด่าที่จะพ่นใส่เสิ่นหัวหนงกลับลงคอไปชั่วคราว รีบหันไปอธิบายกับฉินเว่ยหนานอย่างร้อนรน "ฉันกับฉีเจี้ยนกั๋วไม่ได้ติดต่อกันนานแล้วนะคะ ตั้งแต่หย่ากันก็ไม่เคยไปมาหาสู่กันเลย! คุณอย่าไปฟังเสิ่นหัวหนงพูดจาไร้สาระสิคะ! ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงตามหาฉัน!"
คำด่าที่ลู่ไป่เวยตั้งใจจะด่าเสิ่นหัวหนงจำต้องกลืนหายลงไปชั่วคราว เธอหันไปอธิบายกับฉินเว่ยหนานอย่างร้อนรนว่า “ฉันกับฉีเจี้ยนกั๋วไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว หลังจากหย่าก็ไม่มีการไปมาหาสู่กันเลย! อย่าไปฟังเสิ่นหัวหนงพูดจาเหลวไหลนะ! ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเขาทำไมต้องมาหาฉัน!”
อย่างไรก็ตาม เมื่อฉินเว่ยหนานฟังแล้วสีหน้าของเขากลับยิ่งมืดมนลง เขาจ้องมองลู่ไป่เวย ดวงตาเต็มไปด้วยความขุ่นมัว