เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 266 สาวสวยจนกับสามีบ้านนอกของเธอ [2]
โรงแรมซานฮวาสั่งปิดกิจการมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว ตอนนี้จึงเหลือเพียงภัตตาคารจิ่งซื่อเพียงแห่งเดียวที่เป็นเรือนรับรองซึ่งพอจะหยิบยกมาอวดใครได้คอยแบกรับภาระเอาไว้ ขณะที่การติดต่อสื่อสารไปมาหาสู่กันทั่วประเทศกำลังค่อนข้างคึกคัก ภัตตาคารจิ่งซื่อแบกรับภาระมาได้หนึ่งเดือนก็เริ่มรู้สึกกดดันเต็มทน
คนท้องถิ่นที่ออกไปทานข้าวนอกบ้านมีไม่มาก คนที่มาทำงานนอกสถานที่ก็สามารถฝากท้องไว้กับโรงอาหารของหน่วยงานที่ตนไปติดต่อได้ เรื่องอาหารการกินพอจะประนีประนอมกันได้ไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องที่พักกลับเป็นปัญหาใหญ่
เห็นได้ชัดว่าถึงช่วงเวลาที่ต้องขนส่งดอกไม้เหลืองแห้งและฝ้ายจำนวนมหาศาลออกไปข้างนอกแล้ว พอเข้าสู่เดือนพฤศจิกายนคนที่จะมาทำงานนอกสถานที่ที่เมืองจิ่งย่อมต้องเพิ่มมากขึ้น หากไม่ถูกเบื้องบนกดดันให้ต้องทำการปรับปรุงแก้ไข โรงแรมซานฮวาก็คงเปิดให้บริการไปนานแล้ว ส่วนธุรกิจในส่วนของห้องอาหารที่เคยมีเรื่องจนเงียบเหงาไปนั้นไม่เป็นไร เอาไว้ค่อยผ่อนผันไปก่อน อย่างน้อยก็ควรเปิดส่วนของที่พักขึ้นมาก่อนเพื่อบรรเทาความกดดัน
นี่ไงล่ะ เมื่อวานพี่น้องเหยียนเสวียหมิ่นกับเหยียนเสวียผิงเพิ่งจะยอมผ่อนปรน พอพวกเขาจากไป ผู้นำในเมืองที่รับผิดชอบเรื่องธุรกิจของโรงแรมซานฮวาก็เตรียมการจะเปิดทำการแล้ว และจางไห่ซานก็ได้เสนอชื่อเสิ่นหัวหนง