เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 262 ลู่ไป่เวยที่ถูกนางมารร้ายวางแผนชักนำ
ในตอนนี้ลู่ไป่เวยหนีไปไกลแล้วจริง ๆ หลังจากตะโกนคำนั้นออกมา เธอก็วิ่งหนีไปทันที
ที่นี่คือหมู่บ้านเซี่ยวานนะ เธอเองก็กลัวว่าจะถูกคนจำได้แล้วเปิดโปงตัวตน รวมถึงเรื่องโง่ ๆ ที่ทำลงไปเพราะความชั่ววูบก่อนหน้านี้
เดิมทีเธอไม่ได้ตั้งใจจะไปหมู่บ้านเซี่ยวานอีก ความทรงจำที่มีต่อที่นี่มันแย่มากจนเกินบรรยาย ราวกับเป็นบาดแผลทางจิตใจ เธอจึงส่งเฉินจื้อไว้ที่ทางเข้าคอมมูนหงซิงแล้วจากไป อีกทั้งเธอก็เดินทางออกไปจริง ๆ ด้วย
ทว่า แต่ทว่า!
ระหว่างทางกลับ เธอพบพ่อลูกเว่ยจ้าวถังและเว่ยเผิงเฟยที่อดไปร่วมสนุกและต้องทำงานอยู่ เกิดเรื่องราวบางอย่างขึ้น ทำให้เธออดกลั้นไม่ไหว จนเผลอวิ่งย้อนกลับไป
ในสถานที่นั้นมีผู้คนมากมาย แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นหรือจำเธอได้ อีกทั้งเธอยังหาเฉินจื้อเจออย่างง่ายดาย เธอจึงไม่สนสิ่งใดอีก ต่อหน้าผู้คนมากมายเธอเปิดโปงตัวตนของเฉินจื้ออย่างเด็ดขาด เป็นการตบหน้าเสิ่นหัวหนงอย่างฉาดฉาน
ตอนนี้เรื่องราวผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ระยะห่างจากคอมมูนหงซิงก็ยิ่งไกลออกไป ขณะเดินบนถนนใหญ่ที่มุ่งหน้าสู่ตัวเมือง ไฟในใจของลู่ไป่เวยยังคงไม่มอดดับ เธอเดินไปบ่นพึมพำสาปแช่งระบายอารมณ์ไป “พวกตอแหลวางแผนร้ายพวกนี้มันน่าโมโหจริง ๆ น่ารังเกียจที่สุด!”
“เดิมทีไม่ได้ตั้งใจจะทำถึงขนาดนี้ แต่ใครใช้ให้เธอทำลายเพื่อนและความสัมพันธ์ของฉันก่อนล่ะ! ยัยวางแผนร้าย ยัยวางแผนร้าย!”