เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 259 เสิ่นหัวหนงผู้เป็นที่น่ารำคาญและน่ารักในเวลาเดียวกัน
เสิ่นหัวหนงมองดูท่าทางกระวนกระวายใจของพี่ชาย ดวงตาก็พลันเป็นประกายวาวโรจน์ยิ่งขึ้น เธอถามว่า “ฉันคิดอะไรเหรอ? พี่ พี่หมายความว่ายังไง?”
เสิ่นหมิงเจ๋อรู้สึกหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อย เขานึกเสียดายอยู่ในใจว่าไม่น่ารีบแย่งหยิบจดหมายฉบับนี้ขึ้นมาเลย เขาจะไม่รู้ใจน้องสาวตัวเองเชียวหรือ ยิ่งปิดบังซ่อนเร้นเธอก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็น บางทีถ้าปล่อยให้ตกอยู่ที่พื้นแล้วเขาไม่สนใจ หรือแกล้งเหยียบซ้ำลงไปสักสองที เธออาจจะกลับไม่อยากดูแล้วก็ได้
แต่ทำไปแล้วจะมาเสียดายก็สายเกินไป เขาไม่อยากถูกเสิ่นหัวหนงตามรังควานล้อเลียนอีก จึงเริ่มไล่เธอ “หนงหนง เธอไปทำงานเถอะ ช่วงนี้ฉันเห็นคนในหมู่บ้านวุ่นวายกันทั้งนั้น เธอไปช่วยงานก็น่าจะดี”
“เชอะ!” เสิ่นหัวหนงไม่ยอมไป เธอขยับเข้าไปใกล้แล้วตัดพ้อ “พี่ ตอนนี้ก็ไม่มีคนไข้มาสักหน่อย พี่จะไล่ฉันแล้วเหรอ?”
“พี่เปลี่ยนไปแล้ว ฉันรู้อยู่แล้วว่าสักวันพี่ต้องเปลี่ยน ญาติรุ่นแรกยังสนิท ญาติรุ่นสองยิ่งห่างเหิน รอพี่แต่งภรรยาเข้าบ้านก็คงลืมฉันที่เป็นน้องสาว ฉันทำใจไว้แล้ว แต่ไม่นึกเลยว่าตอนนี้แม้แต่สะใภ้ก็ยังไม่ทันเข้าบ้าน พี่ก็คิดจะไล่ฉันไปเสียแล้ว! ปฏิบัติกับฉันยิ่งกว่าญาติห่างๆ เสียอีก!”
เสิ่นหมิงเจ๋อ: ...