0252

⬢⬢⬢

ตอนที่ 252 ฉันหลงเชื่อสิ่งชั่วร้ายของเธอเข้าให้แล้ว!

ลู่ไป่เวยกลับมาถึงอาคารผู้ป่วยก่อนหน้าเหยียนเสวียหมิ่นหนึ่งก้าว ทว่าเมื่อเดินผ่านหน้าห้องพักของเหยียนเสวียผิง เธอกลับไม่ได้ยินเสียงสนทนาดังออกมาจากภายใน เธอจึงมองลอดบานประตูที่แง้มไว้เข้าไปด้านใน พบว่าฉินเว่ยหนานไม่ได้อยู่ในห้องนี้แล้ว เธอคาดว่าเขาคงไปหาท่านฉินที่อีกฝั่งหนึ่ง เธอจึงไม่ได้รีบเข้าไป แต่เลือกยืนรออยู่ตรงทางเดินสักพัก

เมื่อเห็นเหยียนเสวียหมิ่นเดินเข้าห้องพักไป เธอจึงรออีกครู่หนึ่งและดูเวลา ปกติเวลานี้ฉินเว่ยหนานควรจะลงมานานแล้ว แต่ทว่าวันนี้เขายังไม่มา เธอเม้มปากแล้วยิ้มบางๆ รู้สึกว่าฉินเว่ยหนานคงไม่อยากเจอหน้าเหยียนเสวียหมิ่นกระมัง?

เรื่องนี้ช่างเหมือนกับใน “ความฝัน” ของเธอไม่มีผิด

เธอควรจะเชื่อใจเขาถึงจะถูก! คู่แข่งหัวใจคนนี้ไม่เคยมีน้ำหนักอะไรอยู่แล้ว

ในเมื่อรอคนไม่ไหวที่นี่ ลู่ไป่เวยจึงตัดสินใจว่าจะกลับ แต่เธอยังต้องเอาปิ่นโตที่ฝากไว้กับเหยียนเสวียผิงกลับไปด้วย ทันทีที่ไปถึงหน้าประตู เสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและไม่พอใจของเหยียนเสวียผิงก็ดังลอดผ่านบานประตูที่แง้มไว้ออกมาอย่างชัดเจน