0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 เสิ่นหัวหนง เธอตอนนี้มันโง่เขลาเหมือนหมู

“พี่หยาง พี่ฮั่วถิง พี่ใหญ่ หัวหนง พวกคุณรีบมาทางนี้กินแตงโมเร็วเข้า ยังมัวคุยเรื่องอะไรกันอยู่คะ?” ต่งเยี่ยนหรงถือตะกร้าไม้ไผ่ใบหนึ่งออกมาแล้วร้องเรียกพวกเขา

เห็นหลัวอวี้เจินกําลังนวดให้หยางเฉิง เธอจึงรีบถามต่อทันที “พี่หยางเป็นอะไรไปคะ?”

“ไม่เป็นไร” หยางเฉิงกล่าว “เธอไปยุ่งงานของเธอเถอะ อีกเดี๋ยวฉันก็หายแล้ว” เขาหันไปหาฮั่วถิงแล้วพูดว่า “ฮั่วถิง นายพาภรรยานายไปทางนู้นก่อนเถอะ”

ฮั่วถิงพูดกับเสิ่นหัวหนงว่า “เราไปกันก่อนไหม?”

เสิ่นหัวหนงตอบรับในลำคอแล้วก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าทันที

เห็นเธอเงียบงัน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกำลังโกรธอยู่หรือเปล่า แต่ตอนนี้อยู่ที่บ้านคนอื่น ฮั่วถิงจึงพูดอะไรมากไม่ได้ ได้แต่ก้าวขายาวๆ ตามไปแล้วแตะที่ไหล่เธอเบาๆ ก่อนจะปล่อยมือหลังจากเดินผ่านไปสองก้าว