เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 นึกไม่ถึงว่าคุณจะเป็นฮั่วถิงคนแบบนี้!
อีกด้านหนึ่ง เจาเจายังไม่ทันได้เล่าเรื่องราวให้แม่ฟัง ก็ถูกฮั่วถิงดึงความสนใจไปเสียก่อน “เมื่อเช้าผมสั่งเตียงไปตัวหนึ่ง แล้วก็ซื้อฟูกใหม่มาด้วย”
เจาเจารีบเสริมขึ้นทันที “ใช่ค่ะ เตียงที่พ่อซื้อให้นั่งสบายมาก นั่งบนนั้นแล้วเด้งดึ๋ง ๆ พ่อยังบอกว่าจะเปลี่ยนฟูกเตียงของหนูให้เป็นแบบนั้นด้วย”
“แม่คะ เตียงใหม่ยังไม่เรียบร้อย หนูขอนอนกับแม่และพ่อก่อนนะคะ คืนนี้หนูอยากนอนบนเตียงเด้ง ๆ นั่น”
“ได้สิ คืนนี้เราก็นอนบนเตียงเด้ง ๆ กัน ลูกนอนกับแม่ได้อยู่แล้ว” เสิ่นหัวหนงปรายตามองฮั่วถิงแล้วถาม “เตียงของเจาเจาจะใช้ได้เมื่อไหร่คะ?”
เจาเจาชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งข้าง “ห้าวันค่ะ”
เสิ่นหัวหนงค้อนฮั่วถิงอีกรอบ “ช่วงสองสามวันนี้ที่ฉันกับเจาเจาไปพักที่หอพักคุณ คุณก็ไปนอนเตียงสนามซะ พอพวกเรากลับไปแล้ว คุณจะมีความสุขแค่ไหนก็ตามสบายเลย”