เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 187 การกระทำเล็กน้อยของลู่ไป่เวย
เสี่ยวหลิวต่อว่าพวกที่ชอบนินทาคนกลุ่มหนึ่ง “คนอื่นไม่รู้พวกคุณยังไม่รู้อีกหรือ? ข่าวลือมีกี่เรื่องที่เชื่อถือได้กัน? พี่สะใภ้นิสัยดีจริงๆ เรื่องอื่นผมไม่ค่อยแน่ใจก็จะไม่พูดเยอะ เอาแค่เรื่องเมื่อวานที่เราไปกู้ภัยที่โรงงานน้ำตาลก็พอ”
จากนั้นเขาก็ตัดต้นตัดปลาย เล่าเรื่องราววันนั้นด้วยวิธีการที่เจือไปด้วยความรู้สึกส่วนตัวอย่างเข้มข้น เวอร์ชันของเสี่ยวหลิวเป็นแบบนี้——
“พวกคุณไม่ได้ไปเลยไม่รู้ ตอนนั้นได้ยินว่าคันกั้นน้ำมีช่องโหว่อีกแล้ว น้ำในโรงงานน้ำตาลนั่นพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สูงจนถึงชั้นสองแล้ว เรือกู้ภัยก็ยังไร้วี่แวว ผู้ชายอกสามศอกหลายคนถึงกับฉี่ราดด้วยความกลัว หัวหน้าฮั่วอุตส่าห์พูดอธิบายดีๆ ว่าจะไม่ทิ้งพวกเขาไป ไม่ต้องกลัวอันตราย แต่ก็ไม่มีประโยชน์เลย แต่ละคนร้องห่มร้องไห้จะเบียดเสียดขึ้นเรือกู้ภัยให้ได้ พวกคุณไม่ได้เห็นสถานการณ์ตอนนั้นหรอก”
“ก่อนที่ข่าวเขื่อนแตกจะรู้ พี่สะใภ้อยู่บนเรือแล้ว เธอเป็นผู้หญิงกลุ่มสุดท้ายที่ได้ขึ้นเรือ จากนั้นเธอก็ลงมาแล้วสละโอกาสรอดชีวิตให้ผู้ชายคนหนึ่ง คุณภาพคนระดับนี้พวกคุณจะเชื่อข่าวลือที่ว่าเธอมีประวัติเสื่อมเสียได้ยังไง? เลิกทำตัวเป็นพวกปากหอยปากปูตามคนอื่นได้แล้ว”
คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างเป็นชายชาตรีที่มีเลือดรักความเป็นธรรม พอเสี่ยวหลิวพูดแบบนี้ ทุกคนก็ระเบิดอารมณ์ทันที “เรื่องจริงหรือเปล่า? สละให้ใคร?”