เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 184 มีวาสนาหมื่นลี้มาพบกัน
ประกายตาของเสิ่นหัวหนงสว่างไสว จนนายฮั่วถิงเริ่มรู้สึกร้อนที่ใบหน้า โชคดีที่ผิวของเขาคล้ำจึงมองไม่ค่อยออก
เขารู้สึกว่าในตอนนั้นเองที่จู่ ๆ เธอก็ดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา เธอดีใจมากใบหน้าเบิกบาน สภาพทางจิตใจนี้แตกต่างจากก่อนหน้าอย่างชัดเจน ไม่ใช่สิ่งที่แค่ล้างหน้าแล้วจะได้มา
เป็นเพราะรู้ว่าไม่มีผู้เสียชีวิตหรือบาดเจ็บถึงดีใจขนาดนี้หรือเปล่า? ความหวาดกลัวกังวลก่อนหน้านี้ล้วนเป็นเพราะกลัวว่าอุทกภัยจะทำให้มีคนบาดเจ็บล้มตาย?
ฮั่วถิงนึกในใจ ไม่ว่าปกติเธอจะแสดงออกอย่างไร อย่างน้อยในใจเธอก็เป็นคนจิตใจดี
เขาเองก็ถูกรอยยิ้มของเสิ่นหัวหนงทำให้รู้สึกคล้อยตาม มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวตามความเป็นจริง “เพียงแต่ปศุสัตว์กับพืชผลย่อมเสียหายแน่นอน ต่อให้ปลูกใหม่ ชาวบ้านที่อาศัยอยู่แถบนี้ก็คงต้องลำบากไปอีกเดือนสองเดือน เรื่องนี้พวกเราทำได้จำกัด ดูว่าจะขอธัญญาหารบรรเทาทุกข์ไหวไหม……”
คำพูดเขายังไม่ทันขาดคำ เสิ่นหัวหนงก็วางมือลงบนหลังมือเขาโดยกะทันหัน นิ้วมือฮั่วถิงเกร็งแน่นโดยไม่รู้ตัว เขาก้มศีรษะมองการเคลื่อนไหวของเธอ มองนิ้วมือเรียวขาวนั่นพยายามจะโอบหลังมือเขาไว้ สุดท้ายล้มเลิกไปเพราะขนาดไม่พอดีกัน
จากนั้นปลายนิ้วของเธอก็ค่อย ๆ สอดเข้าไปในง่ามนิ้วของเขา เขาก็เผลอผ่อนคลายมือลงโดยไม่อาจห้ามใจ ปล่อยให้เธอทำได้สำเร็จ