เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 182 อย่าได้ลำพองใจนักเลย
เสิ่นหัวหนงตั้งใจจะเปลี่ยนตัวเยว่ฉางหมิงลงมาจริงๆ คำพูดที่เธอกล่าวไม่ได้แฝงความเท็จใดๆ เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความจริงใจ จนคนบนระเบียงด้านบนบางคนเริ่มทนไม่ไหวและพูดแก้ต่างให้เธอ
“รองเลขาธิการเยว่ ช่างเถอะน่า ถ้าสหายฮั่วท่านนั้นคิดจะปกป้องเธอจริงๆ ป่านนี้เธอคงไปนานแล้ว ไม่เห็นจะต้องมารออยู่ตรงนี้หรอก”
“เจ้าตัวเขาอุตส่าห์ออกมาเองแล้วนะ เป็นผู้หญิงแท้ๆ พวกเราเหล่าลูกผู้ชายชายชาตรี ยังต้องให้ผู้หญิงมาสละโอกาสให้อีกหรือไง?”
“นั่นสิ สหายเสิ่นถึงแม้ภูมิหลังทางชนชั้นไม่ดี แต่คำพูดและการกระทำของเธอนั้นดีกว่าคนที่มีภูมิหลังดีกว่าตั้งหลายคนเสียอีก”
“ไม่น่ารังแกผู้หญิงแบบนี้เลย ถ้าบอกว่าเป็นคนที่ทำความชั่วจริงๆ ก็ว่าไปอย่าง ช่างเถอะๆ”
“……”
พวกเขาต่างพูดกันไปคนละทิศละทาง ฟังดูประนีประนอมเป็นพิเศษ จนดูไม่ออกเลยว่าเมื่อครู่ยังทะเลาะกันจนหน้าดำหน้าแดงอยู่เลย
เยว่ฉางหมิงโกรธจัดกล่าวว่า “ชายหรือหญิงอะไรกัน การปฏิวัติไม่แบ่งแยกชายหญิง การสร้างสังคมก็ไม่แบ่งแยกชายหญิง! สตรีค้ำฟ้าได้ครึ่งผืน แล้วตอนนี้จะมาบอกว่าผู้หญิงอ่อนแอกับฉันหรือ? สถานการณ์ตอนนี้มันก็ไม่ได้แบ่งแยกชายหญิงโว้ย พวกคุณพูดแบบนี้จะหาว่าฉันเอาแต่รังแกผู้หญิงใช่ไหม?”