เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 เผชิญหน้ากับอุทกภัย (2)
ข้างกายเจี่ยงหงเหมยกำลังพูดคุยกับผู้คน สิ่งที่พูดไปเธอไม่ได้ใส่ใจฟังเลยแม้แต่น้อย
ผ่านไปครู่หนึ่ง สองพี่น้องฮั่วกั๋วอันและฮั่วกั๋วผิงได้ยกเก้าอี้มาสองตัว และสละเก้าอี้ให้กับเสิ่นหัวหนงและเจี่ยงหงเหมย
ฮั่วกั๋วอันกล่าว “คนเยอะเกินไป คืนนี้คงต้องทนเบียดกันพักผ่อนไปก่อน ตอนนี้ก็สองทุ่มกว่าแล้ว รีบหาเวลานอนกันเสียหน่อยเก็บแรงเอาไว้ ไม่ต้องกังวลเกินไปนัก น้ำจะท่วมมาไม่เร็วขนาดนั้น ทางเมืองต้องจัดเตรียมการกู้ภัยไว้แล้ว เหล่าผู้นำกำลังหาวิธีส่งคนไปสำรวจสถานการณ์อยู่”
เจี่ยงหงเหมยจึงลากเก้าอี้มาตัวหนึ่งแล้วกล่าว “พวกเราสองคนเบียดกันก็พอแล้ว พวกคุณสลับกันนั่งพักบ้างเถอะ”
พูดจบก็ดึงเสิ่นหัวหนงไว้ เสิ่นหัวหนงย่อมไม่มีข้อโต้แย้ง คนสมัยนี้ล้วนผอมแห้ง เก้าอี้ตัวนั้นเป็นเก้าอี้ทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ที่มีพนักพิง เบียดผู้หญิงสองคนก็พอจะใช้งานได้ เธอจึงนั่งเบียดอยู่ครึ่งหนึ่งของเก้าอี้แล้วพิงหลังเจี่ยงหงเหมยเพื่อหลับตาพักผ่อน
“เอ๊ะ เด็กคนนั้นจ้องมองเธอไม่หยุดเลยนะ” เจี่ยงหงเหมยสะกิดเธออย่างกะทันหัน
เสิ่นหัวหนงตอบรับ “อ้อ” คำหนึ่ง
“เมื่อก่อนฉันยังนึกว่าเขาหิวของกินที่เธอถืออยู่ ตอนนี้กินหมดไปครึ่งค่อนวันแล้วเขาก็ยังมองเธออยู่เลย เธอช่วยดูหน่อยเถอะว่าเป็นคนที่รู้จักหรือไม่?”