เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ผู้สื่อข่าวประจำอวี่เจีย
ผู้หญิงมีความอ่อนไหวในเรื่องความรู้สึกมากกว่าผู้ชาย โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวเองโดยตรง ยิ่งมีความสามารถในการสังเกตที่น่าทึ่ง ลู่ไป่เวยทบทวนการปฏิสัมพันธ์และบทสนทนาระหว่างฮั่วถิงกับเสิ่นหัวหนงเมื่อครู่ซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งพบปัญหา
ตอนฮั่วถิงเดินกับเสิ่นหัวหนงเขารักษาระยะห่างไกลขนาดนั้น เธอถึงไม่ได้สังเกตเห็นเสิ่นหัวหนงในทันที
เขาพูดจาแข็งกระด้าง เขาบอกให้เจาเจาเปิดประตูทิ้งไว้ ทุกอย่างดูจงใจขนาดนั้น เขาไม่เหมือนคนที่พูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้า “คนนอก” เลยสักนิด...
คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว ฮั่วถิงจงใจพูดให้เธอฟัง!
ลู่ไป่เวยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที เมื่อคิดได้แบบนั้น ความคิดของเธอก็ลื่นไหลขึ้นมาก
ต้องเป็นเพราะเสิ่นหัวหนงไม่ยอมหย่ากับเขาแน่ ถ้าเธอหย่ากับฮั่วถิงก็จะไม่มีอะไรเหลือเลย มีแต่ต้องถูกสองพ่อลูกเสิ่นเค่อฉินกับเสิ่นหมิงเจ๋อฉุดรั้งไว้ เธอคำนวณเก่งขนาดนั้น วางแผนทุกทางเพื่อแต่งงานกับฮั่วถิงก็เพื่อชีวิตที่ดีกว่า แน่นอนว่าต้องไม่ยอมหย่า
ส่วนฮั่วถิงจำต้องติดแหง็กอยู่กับเธอเพราะเกรงใจเจาเจาและเพราะความรับผิดชอบ เขาเป็นผู้ชายที่ดีที่ให้ความสำคัญกับความรู้สึกและความรับผิดชอบ ต่อให้เป็นคนเลวอย่างเสิ่นหัวหนง เขาก็ยังมีภาระความรับผิดชอบต่อเธอ
จริงสิ เมื่อครู่เขายังบอกให้เสิ่นหัวหนงอย่าทำให้ชื่อเสียงของเธอต้องมัวหมองเลยไม่ใช่เหรอ นั่นไม่ได้แปลว่าเขาคำนึงถึงเธอหรอกเหรอ?