เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 กลศึกลวงมรรคา
รุ่งเช้าวันถัดมา เสิ่นหัวหนงยังคงตื่นแต่เช้ามืด รอจนเสิ่นเค่อฉินและเสิ่นหมิงเจ๋อออกไปทำงานแล้ว เธอจึงพาเจาเจาเดินเรื่อยเปื่อยลงมาจากคันกั้นน้ำ เวลายังเช้าอยู่ เธอตัดสินใจว่าวันนี้จะไปพบกับเติ้งเผยหลินสักหน่อย
ระหว่างทางพบกับฮั่วหน้าหลุมเข้าพอดี เขากำลังแบกคันไถไว้บนหลังเพื่อจะไปทำงาน ไม่ได้เจอกันพักใหญ่แล้ว เขายังคงดูมีชีวิตชีวาและแข็งแรงสมวัย เพียงแต่ฝีเท้าดูรีบร้อนไปสักหน่อย เมื่อเห็นเสิ่นหัวหนง ใบหน้าแก่ชราของเขาก็ยังคงไม่แสดงความกระตือรือร้นออกมานัก แต่เจาเจาที่อยู่ข้าง ๆ กลับร้องเรียกเขา:“คุณลุงครับ”
ฮั่วหน้าหลุมแบกคันไถเดินนำหน้าไปพลางขานรับคำหนึ่ง
เสิ่นหัวหนงเดินเส้นทางเดียวกับเขา เดินทิ้งช่วงห่างกันอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นโดยหันหน้าไปทางด้านหน้าว่า “กินข้าวหรือยัง”
หากไม่ตั้งใจฟังจริง ๆ ก็คงฟังไม่ออก เสิ่นหัวหนงกวาดสายตามองรอบ ๆ บนถนนไม่มีคนอื่นที่อยู่ใกล้กว่านี้แล้ว นี่เขากำลังทักทายตัวเองอยู่สินะ?